ओझे­­­­­­­­!

या पØृवीवर एकटेच यायच,ंमहाĤवासाला एकटेच जायचं

वाटेतील दःुख एकटयानेच बघायची,वाधÈ[यातील दखुणी एकटयानेच भोगायची

आईवडील, नवराबायको,मलुमंलुȣ सगेसोयरे,सव[नाती åयथ[असतात

एका मया[देपलȣकडे,सव[कतå[यानेबांधलेलȣ असतात

ͧमǓनटंसरलȣ,तास सरले,मǑहनेसरलेवष[

पण दखुणेअजनूसरत नाहȣ,जीवनाचा अतंअजनूहोत नाहȣ

Ǒदवस जातात मास जातात,मलुांÍया भावना बोथट होतात

आईची éया भोगातनूसटुका कधी होणार,àहणनूमनातनूवाट बघतात

भोगातनूआईची सटुका कȧ आईÍया ğासातनूमलुांची सटुका?

खरंकाय तेपरमेæवरच जाणे

“पण éया जगात कोणी कोणाचंनसतं“हेस×य माğ माझेमन जाणे!

हलता येत नाहȣ,बोलता येत नाहȣ,कोण×या चकुȧची ͧश¢ा हȣ ?

कȧव,उपे¢ा,Ǔतरèकाराची सवय मनाला झालȣ हȣ

आपलेघर आपलȣ मलुे,सव[जीवन ×यांना Ǒदले

पण आपण ×यांचेआहोत का ? éयाचेउƣर अतंी ͧमळे

घरदार,पसैा अडका,सोननाण,ंजͧमन,जमुला

अथा[त अथ[अडकून गेला,èवाथ[×यात दडून गेला

éया अथा[Íया उबेमळुेच,वषभ[र सेवा झालȣ

अथा[चा झरा आटूलागताच,ओढ ×याची कमी झालȣ

नवराबायको,मलुमंलुȣ,सव[आपãया कामात गक[

अथंǽणात पडलेãया आईचे, बोट पकडणेåयथ[

बालपणी éयाच बोटांनी,आधार Ǒदला मलुांना

पण तीच बोटेआता शोधताहेत,ͪवकतÍया आधाराना

सÚंयाछाया ͧभवͪवत असता,कटूस×य हेमनी उमगले

रÈताचेनातेमगृजळ ठरले,परकेनातेĮेçठ जाहले

हात जोडुनी ͪवनͪवत ईशा,लवकर मÈुती देमजला

अतंनको तूपाहूआता,ͪवसǾ नको तूया ‘ ओÐयाला ‘

मेघना अशोक वतक[